tanapat's profile"อย่าบอกว่าคุณเรียนสูงแค...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
"อย่าบอกว่าคุณเรียนสูงแค่ไหน จงบอกว่าคุณเดินทางมามากแค่ไหน"July 04 ปรัชญา น่ารักๆ 19 ข้อ1. อย่าขับรถเร็วเกินที่เทวดาประจำตัวของคุณบินทันเป็นอันขาด 2. การแก้แค้นไม่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นเหมือนกับดื่มน้ำทะเลเวลาหิวน้ำนั่นแหละ
3. ความหมายของความสุขขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณอยากให้มันเป็น
4. 'อย่ากลัวความฝันของคุณ: มันง่ายกว่าที่คิด'
5. นักวิทยาศาสตร์กล่าวว่า ทุกๆ 4 คนจะมีคนหนึ่งที่สติเพี้ยน ๆ ลองเช็ค เพื่อนคุณสัก 3 คนสิ ถ้าทุกคนปกติดีก็คุณน่ะ แหละ
6. แบ่งปันรอยยิ้มของคุณให้กับทุกคน แต่ให้เก็บจุมพิตให้กับคนเพียงคนเดียว
7. น้ำตาจะให้คุณ ก็แค่ความเห็นอกเห็นใจ แต่เหงื่อจะทำให้คุณประสบความ สำเร็จ
8. สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตนี้ไม่ใช่วัตถุ
9. การออกกำลังกายที่ดีที่สุดสำหรับ จิตใจคือการก้มลงแล้วช่วยคนอื่นให้ลุกขึ้น 10. คน ๆ หนึ่ง อาจทำอะไรผิดพลาดได้หลายอย่าง แต่มันจะกลายเป็นความพ่ายแพ้ไปจริง ๆ เมื่อเขาเริ่มโยนความผิดไปให้คนอื่น 11. เรารู้สึกดีที่มีความสำคัญ แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือ เป็นคนดี 12. มีแต่ปลาตายที่ลอยตามน้ำ 13. คุณค่าของคน ๆ หนี่งบอกได้จากวิธี ที่เขาปฏิบัติต่อคนที่เขาไม่ต้องการ 14. เงยหน้าขึ้นรับแสงตะวัน แล้วคุณจะไม่มีวันพบกับเงามืด 15. คนอ่อนแอเท่านั้นที่ให้อภัยกับใครไม่เป็น การให้อภัยเป็นคุณสมบัติของผู้เข้มแข็ง 16. ในโลกนี้ไม่มีคนแปลกหน้าสำหรับเรา มีแต่เพื่อนที่เรายังไม่ได้พบเท่านั้น 17. เมื่อคุณพูดความจริง คุณไม่จำเป็นต้องไปนั่งจำอะไรทั้งนั้น 18. เด็ก ๆ ต้องการความรักมากที่สุดเมื่อพวกเขาทำตัวไม่น่ารัก 19. คำว่า listen (ฟัง) นั้นใช้ตัวอักษรชุดเดียวกับคำว่า silent ( เงียบ) ต่อโท ๆ ๆ 55555 พอฟังเสร็จต้องหัวเราะกันเป็นแถว เพราะใครที่รู้จักธนพัตดี ต้องไม่มีใครจะเชื่อ น้ำหน้าอย่าง ธนพัต ถ้ารู้จักกันจริงใครๆ ก็ต้องพูดว่า ตรีมันจะจบรึรึป่าวนะ แต่แล้วข้าพเจ้าก็จบนะคับ พี่น้องคับ จบพร้อมเพื่อนร่วมรุ่นด้วย สี่ปีพอดิบพอดีเลยคับ ไม่ขาดไม่เกิน (แบบว่าภูมิใจมั้ก ^_^) ก็จะไม่ภูมิใจได้ไงอะ เล่นโดดเรียนเป็นว่าเล่น ไม่แข่งกีฬาให้มหาลัย ก็โดดไปทำงานให้เฮียใช้ เรียกได้ว่าเรียนเป็นงานอดิเรก ว่างค่อยไป อยากให้มีเหตุเชี่ยวนะ "ธนพัตพร้อมโดดค่ะ 55555" จนหนามเตยให้คำขวัญประจำตัวว่า "เรียนไม่มา กีฬาไม่ขาด" ตอนฝึกงานนี่ก็อีกจำได้แม่นเลย ป๊าต็อบเห็นออนเอ็มยันเช้าเกือบอาทิตย์ ทนไม่ไหวมั้งมันเลยว่า "หมีฝึกงานภาษาไรวะ ถึงได้ออนเอ็มยันเช้าทุกคืนเลย" ไอ้เราก็คนตรงเน้อ "ตอนนี้อยู่บ้านวะ กลับมาช่วยเฮียใช้" "ไอ้บ้า มึงนี่ เอาจนหยาดหยดสุดท้ายของการเรียนเลยนะ แล้วนี่มึงจะจบไหมวะเนี่ย" (มันเลยให้พรเลย -_-" ก็น่าละนะ ทำตัวน่าด่าเองนี่) ท้ายสุดข้าพเจ้าก็สำเร็จ ถึงคะแนนขี้เหร่ แต่ก็รับปริญญาพร้อมเพื่อนๆ นะจ๊ะ แต่นี้ใครฟัง ก็อึ่งแล้ว ตบท้ายด้วยว่า "มันก็เอาของมันจนจบได้อะนะ 55555" (ไมวะ แปลกมากไง @_@) จบแล้วไอ้เราก็นึกว่าหมดเคราะห์หมดโศก ที่ไหนได้คำสั่งเบื้องบนจากเฮียใช้ ให้เรียนต่ออีก "โอ้ว พระเจ้า!!!" ไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่าจะเรียนต่อ จะเรียนที่ไหนละ หาที่เรียนได้ไหมวะนั่น เกรดก็ไม่ดี จะเรียนตรงไหนได้บ้างงง (เครียดเว้ยยยยย >_<") และแล้วก็มีหลายๆ คน แนะนำให้เรียนราม เพราะเรียนเสาร์ อาทิตย์ สามารถทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยได้ ไม่ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง "รามเหรอ โอ้ววว ราม ก็ดีเหมือนกันนะ เด็กรามเท่จะตาย ครุฑก็สวย ดีกรีก็ดี บอกใครว่าจบรามงี้ ยืดเชี่ยว หุหุ" (เริ่มฝันหวานละ ยังเข้าไม่ได้เลย *-*) เริ่มต้นก็แย่ละ ตอนสอบสัมภาษ เข้านั่งไปที่โต๊ะสอบสัมภาษตรงหน้าอาจารย์ปั๊บ ก็โดนว่าเลยเรา คุณแต่งกายไม่เรียบร้อยนะ ต้องใส่สูทอย่างคนที่นั่งต่อจากเรา (พระเจ้า!!! ฤกษ์ไม่ดีแล้ว จะติดไหมวะเนี่ย -_-") คำถามแรกทำไมถึงเรียนต่อ "ป๊าอยากให้เรียนค่ะ" (บ้าดิ นั่นมันคำตอบในใจหรอก #_#) ตอบงั้นกลับบ้านเลย คำถามอื่นไม่ต้องแล้ว แต่จะให้ตอบคำถามดีๆ เหมือนคนอื่นก็ไม่ใช่ธนพัตดิ คำถามเกี่ยวกับการเงินตอบไม่ได้สักข้อ จนอาจารย์อ่อนใจ กลับมาบ้านเล่าเรื่องการสอบสัมภาษ ให้เฮียใช้กะเจ็แจ๋วฟัง ให้พรกลับมาเลยทีเดียว "มึงมันกวนส้นตีน ดูตอบแต่ละข้อดิ น่าให้เข้าเรียนทั้งนั้นเลย สอบไม่ติดแน่เลย ถ้าไม่ติดที่นี่ค่อยหาที่เรียนใหม่ ไงก็ต้องเรียน" (อ่าว ไอ้เราก็คิดว่ารอดแล้วซะอีก -_-") พอดูรายชื่อผู้มีสิทธิ์เข้าเรียน ดันมีชื่อในนั้นด้วยอีก งงเลยดิคับพี่น้องคับ แสดงว่าอาจารย์ต้องชอบคนตรงๆ ไม่ก็เห็นเศษเสี้ยวอะไรดีๆในตัวเราละหน่าาา (หลงตัวเองไปป่าวหว่าววว ไม่หรอกเน้อ ^_^) ทำเพื่อนๆ อึ่งยกกำลังสองคับ จบตรีแล้วต่อโทเลย ชอบจังเวลาเห็นหน้าใคร อึ่งหลังจากฟังเราพูดแล้วอะ ฮาแตกดี 55555 ^_^ September 09 15 สิ่งที่คุณไม่เคยรู้และไม่เคยคิด....
" เราจงเชื่อในสิ่งที่เราเป็น และยังมีคนอีกมากมายยอมรับในสิ่งที่เราเป็น" July 30 เคยไหมเคยไหมแม้ว่าจะมีคนมากมายอยู่รอบข้าง
แต่ก็คุณก็ยังรู้สึกเหงาเหมือนอยู่คนเดียวตลอดเวลา
เมื่อคุณดีใจ เศร้า หรือร้องไห้
แล้วคุณอยากจะคุยกับใครสักคน
แต่เมื่อคุณยกโทรศัพท์ขึ้นมา กลับไม่รู้ว่าจะโทรหาใคร ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
|
|||||||||||||||||
|
|
